Tengu Taiji

Bohaterem jest Dango-hyōe, który razem z wiernym psem o imieniu Chinkoro Heihei rusza w góry na wyprawę przeciwko tengu. Powody ma dwa: chce pomścić wuja i odbić porwaną Osode. Droga wiedzie przez nocną wartę i pogoń, a kulminacją są potyczki najpierw z gromadą małych tengu, a potem z ich ogromnym przywódcą, którego długi nos okazuje się słabym punktem. Krótka historia utrzymana jest w tonie ludowej opowiastki, a jej rysunek i tempo zdradzają wyraźną fascynację amerykańską animacją tamtych lat.

To krótkometrażowy film animowany z 1934 roku, trwający około ośmiu minut, czarno-biały i pozbawiony ścieżki dźwiękowej, przez co pokazywano go z komentarzem na żywo. Wyreżyserował go Noburō Ōfuji, jeden z pionierów japońskiej animacji, a obraz bywa wskazywany jako miejsce zastosowania jednych z pierwszych rodzimych ruchomych teł. Gatunkowo jest to komedia. Dziś tytuł funkcjonuje głównie w zbiorach archiwalnych i na składankach klasyki przedwojennej animacji japońskiej.