Rudolf to Ippaiattena

Rudolf jest ciekawskim czarnym kociakiem mieszkającym w Gifu. Pewnego dnia wymyka się poza bezpieczną okolicę i przypadkiem trafia do ciężarówki, która wywozi go aż do Tokio. W obcym mieście nie zna drogi, nie rozumie nazw miejsc i nie potrafi odnaleźć swojej opiekunki. Pomoc przychodzi ze strony ogromnego pręgowanego kota budzącego respekt całej dzielnicy. Nowy znajomy przedstawia się jako Ippaiattena — „mam wiele imion” — ponieważ różni ludzie wołają na niego inaczej. Pod szorstkim zachowaniem kryje doświadczenie bezdomnego zwierzęcia, które zna rytm ulic, bezpieczne kryjówki oraz sposoby zdobywania jedzenia. Przyjmuje Rudolfa pod opiekę, ale zamiast obiecywać szybki powrót, zaczyna uczyć go samodzielności.

Najważniejszą lekcją okazuje się czytanie. Dzięki znakom, mapom i plakatom Rudolf stopniowo rozumie, że wiedza może otworzyć drogę do domu równie skutecznie jak odwaga. Przyjaźń obu kotów zostaje wystawiona na próbę przez niebezpiecznego psa Devil oraz własne lęki starszego opiekuna. Film nie sprowadza wędrówki do serii zabawnych spotkań ze zwierzętami. Opowiada o utracie, odpowiedzialności i dorastaniu do decyzji, której nikt nie może podjąć za bohatera. Komputerowa animacja OLM i Sprite Animation Studios przenosi na ekran powieść dziecięcą Hiroshiego Saito, pozwalając oglądać Tokio z perspektywy dachów, płotów i podwórek. Rudolf szuka konkretnego miasta, lecz po drodze odkrywa także drugi rodzaj domu: wspólnotę tworzoną przez tych, którzy uczą go przetrwać i traktują jak partnera.