4.Eyes

Keiichi Tanaami buduje film wokół obsesyjnie powielanego motywu ludzkiego oka. Dwie kopie tej samej taśmy szesnastomilimetrowej zostają wyświetlone równocześnie, lecz z przesunięciem w czasie, przez co obraz nakłada się sam na siebie i rozmywa. Reżyser określa to jako psychodeliczną podróż, w której świadomość wysuwa się poza ramy postrzegania.

Dziewięciominutowa etiuda eksperymentalna z 1975 roku, zrealizowana w Japonii na taśmie 16 mm. Obywa się bez dialogów, a warstwa dźwiękowa sięga od ciszy po dzwonienie szkła. Tanaami przeniósł tu doświadczenia zebrane przy projektowaniu opraw wizualnych dla klubów nocnych.