Imagination Practice

Oszczędna w kresce etiuda autorstwa Suwami Nogami pokazuje artystę siedzącego przy oknie, przed którym leży autoportret — pomniejszone lustrzane odbicie tej samej sceny. Rama okna i błękitne niebo z przesuwającymi się chmurami mają kolor, natomiast sylwetka artysty pozostaje niewypełniona. Ścieżka dźwiękowa brzmi jak zacinająca się płyta, przerywana sprężystymi odgłosami, gdy obraz raz po raz przeskakuje z ujęcia ogólnego w głąb rysunku. Powstaje z tego niekończąca się pętla myślowa, a tematem całości jest kolisty dialog między artystą a jego dziełem.

Krótka forma z 2003 roku trwająca cztery minuty, oparta na własnym pomyśle i niezwiązana z żadnym cyklem. Jej materią jest jedna, wielokrotnie powtarzana sytuacja i towarzyszący jej dźwięk.