Shiranpuri

Don-chan obrywa od Yaragase raz po raz, a ten, kto opowiada tę historię, za każdym razem stoi obok i patrzy. Dzieje się to w małej, prowincjonalnej szkole, gdzie wszyscy widzą to samo i wszyscy udają, że nie widzą niczego – tytułowe shiranpuri to właśnie takie odwracanie wzroku. Wśród dzieciaków przewija się także Marimo, a najtrudniejsze pytanie nie dotyczy tego, kto uderzył, lecz tego, co zrobi świadek.

To krótkometrażowe kino: jeden seans trwający dwadzieścia cztery minuty, oparty na scenariuszu oryginalnym, a nie na mandze. Premiera przypadła na wiosnę 2012 roku, a całość powstała w ramach Young Animator Training Project – programu, w którym cztery zespoły otrzymały po 38 milionów jenów na szkolenie młodych animatorów przy realnej produkcji. Obok Shiranpuri wyszły wtedy BUTA, Puka Puka Juju i Wasurenagumo. Gatunkowo jest to dramat obyczajowy rozgrywany wśród dzieci, dla widzów szukających krótkiej, niewygodnej opowieści o przemocy rówieśniczej i bierności.