Dies irae: Irasshai Zonnenji

Zamiast mrocznej opowieści o okultystycznej wojnie dostajemy tu jej żartobliwy margines. Miejscem akcji jest świątynia Zonnenji, a pierwsze skrzypce grają Kasumi i Rea, pokazane w karykaturalnej, pomniejszonej wersji chibi. Bohaterki komentują wydarzenia znane z macierzystej historii, przekomarzają się i wpadają w sytuacje, na które w oryginale nie było miejsca. Poszczególne odcinki są zbudowane raczej jak scenki niż rozdziały ciągłej fabuły, więc widz ogląda serię krótkich gagów wokół świątyni i stałej obsady.

Całość liczy osiemnaście miniatur po mniej więcej pięć minut i pojawiła się latem 2017 roku, równolegle z telewizyjną adaptacją Dies irae. Formalnie to picture drama, czyli materiał oparty na statycznych planszach, reklamowany jako słuchowisko w stylu audycji radiowej, co przenosi cały ciężar na dialogi i grę głosem. Źródłem świata i bohaterów jest powieść wizualna Dies irae. To dodatek dla osób, które znają już podstawową serię, a nie punkt wejścia dla nowych widzów.