Momoya x Peeping Life: Go en Desu yo!

Cztery krótkie scenki krążą wokół randkowania i tego, jak niezręcznie potrafi wyglądać zbliżanie się do drugiej osoby. Zamiast intrygi widz dostaje serię zwyczajnych sytuacji: bohaterowie siedzą przy stole, jedzą, przekomarzają się i brną w dygresje, a z tych błahych wymian zdań wyłania się obraz codziennych relacji. Wyroby firmy Momoya, która współtworzyła cykl, lądują na stołach postaci i stają się pretekstem do kolejnych rozmów.

Rzecz powstała jako sieciowe ONA wiosną 2013 roku i liczy zaledwie cztery odcinki po około pięć minut, więc seans zamyka się w kwadransie. Formalnie jest to odgałęzienie serii Peeping Life, znanej z podglądania przeciętnych ludzi w rozwlekłych, jakby podsłuchanych dialogach; doczekało się bezpośredniej kontynuacji. Materiał nie ma pierwowzoru w mandze ani powieści, napędza go improwizowany rytm rozmów oraz celowo surowa animacja komputerowa. To czyste okruchy życia dla widzów lubiących humor obserwacyjny bez wyrazistej puenty.