5-tou ni Naritai.

Ritsuko Hanauchi od urodzenia ma niesprawną nogę i porusza się inaczej niż rówieśnicy. Marzy o tym, żeby normalnie chodzić do szkoły i mieć wielu przyjaciół, ale rzeczywistość okazuje się trudniejsza, niż sobie wyobrażała. W domu ogranicza ją nadopiekuńczość matki, która woli chronić córkę, niż pozwolić jej ryzykować, a w klasie dziewczynka słyszy przykre uwagi na temat swojego sposobu chodzenia. Pytanie, które napędza tę historię, brzmi po prostu: czy Ritsuko zdoła zachować uśmiech. Pojawia się w niej także Shougo.

Jest to pełnometrażowy film trwający siedemdziesiąt pięć minut, pokazany jesienią 1995 roku i oparty na scenariuszu oryginalnym, bez pierwowzoru w mandze czy powieści. Gatunkowo to spokojny dramat obyczajowy z obsadą złożoną głównie z dzieci, poruszający tematy niepełnosprawności, rehabilitacji i szkolnego dokuczania. Wyraźnie widać w nim zamysł edukacyjny, więc najlepiej sprawdzi się przy wspólnym seansie młodszych widzów z dorosłymi.