Norakuro Gocho

W koszarach pułku Psich Zuchów wypada dzień wolny, więc kapral Norakuro nudzi się i rusza do pobliskiej budki po yakitori. Zachęcony pochlebstwami właściciela opowiada, jak wygrał pojedynek na bagnety z pułkiem małp, i pochłania pięć porcji. Z pakunkiem dla dowódcy dociera do parku, gdzie zasypia w koszu na śmieci. Śni mu się, że przyłapuje dwóch żołnierzy małpiego pułku na kradzieży tajnych dokumentów; złodzieje uciekają balonem, a Norakuro wystrzeliwuje w nich fajerwerki, wreszcie sam wsiada do rakiety, odbija papiery i ląduje na spadochronie. Po przebudzeniu ściska jedynie paczkę z yakitori.

Jedenastominutowy film krótkometrażowy z 1934 roku, drugi po „Norakuro nitōhei” z roku 1933 obraz o tej postaci, wyprodukowany przez wytwórnię Yokohama Cinema, działającą dziś pod nazwą Yokocine D.I.A. Powstał przed upowszechnieniem taśmy barwnej, więc jest czarno-biały. Pierwowzorem była manga Suihō Tagawy o bezpańskim psie, który zaciąga się do wojska i awansuje przez kolejne stopnie.