Dotto KONI-chan

W miasteczku, w którym logika wzięła sobie bezterminowy urlop, mieszka Koni ze swoją paczką: są w niej High, Moro, Nari oraz pies o imieniu Afro. Ich dni wypełniają awantury z „Lovely-Teacher”, potyczki z rybą w stroju samuraja i śledztwo w sprawie tego, czy żona opancerzonego sąsiada ma romans, a między jednym wygłupem a drugim zdarza im się uratować świat. Kolejne epizody nie układają się w spójną opowieść i wcale tego nie udają — liczy się tempo, przerysowana kreska i pomysł na gag.

Serial powstał w studiu Shaft i zadebiutował jesienią 2000 roku; złożyło się na niego dwadzieścia sześć odcinków po mniej więcej dwadzieścia pięć minut, czyli blisko jedenaście godzin materiału. Scenariusz jest oryginalny, a całość to czysta komedia: surrealistyczna, epizodyczna i podszyta parodią. Nie brakuje tu rubasznego humoru, więc nie jest to propozycja dla najmłodszych — raczej dla widzów szukających absurdalnej rozrywki z przełomu wieków.