Garden of Remembrance

Garden of Remembrance zaczyna się w pokoju, w którym na podłodze stoją puszki po piwie i szklanka po whisky, a pod ścianami piętrzą się przybory malarskie i opiera się gitara elektryczna. Dzwoni budzik w telefonie i „Ty” wstajesz, żeby bez pośpiechu zacząć kolejny dzień. Otwarta szafa wypuszcza wspomnienie: zawilec, ulubiony kwiat „Mnie”, ten sam, który kiedyś połączył was oboje. Dalej jest już tylko podróż przez pamięć – przez wspólne dzieciństwo, przyjaciela z tamtych lat i pożegnanie, którego nie dało się odwlec.

To osiemnastominutowa etiuda kinowa studia Science SARU, pokazana latem 2024 roku i oparta na oryginalnym pomyśle, a nie na mandze czy powieści. Nie pada w niej ani jedno słowo dialogu, całą narrację niosą obraz, montaż i ścieżka dźwiękowa, dlatego gatunkowo klasyfikuje się ją po prostu jako produkcję muzyczną. Rzecz dla widzów, którzy szukają krótkich, nastrojowych form animowanych i nie potrzebują rozbudowanej intrygi, żeby dać się wciągnąć w cudzą historię.