Kujira (1952)

Ośmiominutowa etiuda rozgrywa się w całości na morzu. Żaglowiec zostaje zaskoczony przez gwałtowny sztorm, a wśród spienionych fal pojawia się tytułowy wieloryb, który połyka płynących na pokładzie mężczyzn i kobiety. Całość obywa się bez dialogów: załoga, statek i żywioł pokazani są jako płaskie, podbarwiane sylwetki, przez co maszty, grzywy fal i cielsko zwierzęcia zlewają się w jeden ruchomy ornament.

Film krótkometrażowy z 1952 roku, jedna odsłona o metrażu ośmiu minut, przypisana do jesiennej części sezonu i zaliczana do fantastyki. Nie stoi za nią żadna wytwórnia — obraz powstał w samodzielnej pracowni Noburō Ōfujiego, który powtórzył tu własny pomysł z niemej wersji z 1927 roku, tym razem barwiąc wycinane sylwetki kolorowym celofanem. Tę realizację zgłoszono w 1953 roku do sekcji krótkometrażowej festiwalu w Cannes i to ona przyniosła japońskiej animacji pierwsze szersze uznanie za granicą.