Kuro no Sumika -Chronus-

Makoto Nakazono jest licealistą z tajemnicą, o której nikomu nie mówi: od dziecka widzi czarne istoty zabierające ludziom dusze. Nauczył się z tym żyć w milczeniu, bo nie wierzy, że da się cokolwiek poradzić. Gdy jedna z tych istot, Akira Seno, wprost pyta, czy zamierza im przeszkadzać, chłopak odpowiada zrezygnowanym „i tak nic nie mogę zrobić, więc nie”. Chwilę później nie zauważa cienia podchodzącego do jego przyjaciółki z dzieciństwa, Hazuki.

Dwudziestopięciominutowa etiuda kinowa ze Studio 4°C, pokazana zimą 2014 roku jako jeden z czterech tytułów programu Anime Mirai, finansowanego przez japońską agencję do spraw kultury i pomyślanego jako szkoła zawodu dla animatorów. Krótka forma sprzyja skupieniu: to oryginalny scenariusz, a fabuła stawia na nastrój psychologicznego niepokoju i miejską odmianę fantastyki, w której zaświaty są tuż obok, lecz nikt ich nie dostrzega. Wątek nieodwzajemnionego uczucia i pytanie, czy bierność też jest wyborem, kierują film do starszej widowni.