Onyankopon

Onyankopon niegdyś czuwał nad ludźmi, dopóki pewna staruszka ubijająca pochrzyn nie trafiła go przypadkiem tłuczkiem w głowę. Od tamtej pory bóstwo boi się bezpośredniego kontaktu i zamiast samo stawać przed śmiertelnikami, wysyła w teren podwładnych. Ci trafiają do japońskich licealistek zmagających się z bardzo przyziemnymi kłopotami: nieudaną dietą, nieodwzajemnioną sympatią czy nauką na ostatnią chwilę przed egzaminami. Recepta zawsze jest ta sama i całkiem niedorzeczna, bo pomoc przychodzi w rytmie afrobeatu i tańca.

To krótka forma w pełnym znaczeniu: dwanaście odcinków po około cztery minuty, wypuszczonych jesienią 2017 roku przez studio Kyotoma. Całość zrealizowano w animacji komputerowej, a rytm nadają jej numery muzyczne i choreografie, przez co tytuł balansuje między komedią muzyczną a zabawą konwencją teledysku. Humor opiera się na slapsticku i absurdzie, a materiał doczekał się komiksowego rozwinięcia. Propozycja na lekką, taneczną przekąskę między dłuższymi seriami.