Pigtails

Ziemia zadrżała, morze zaryczało, a potem przyszło coś gorszego. W samotnym domu nad brzegiem od tamtego dnia mieszka dziewczynka z warkoczykami, do której nikt już nie dostarcza poczty, a która mimo to każdego ranka rozwiesza pranie. Nie wie, że przedmioty wokół niej mają własne życie: klamerki się kłócą, poduszka spiera się z parasolem o świat na zewnątrz, a nowa szczoteczka próbuje być uprzejma wobec milczących poprzedniczek. Ten chór rzeczy pyta, czy istnieje wyłącznie po to, by zostać zużytym.

Krótkometrażowy film z jesieni 2015 roku trwa dwadzieścia osiem minut i powstał w studiu Production I.G na podstawie mangi. To dramat obyczajowy w postapokaliptycznej scenerii, bliższy filozoficznej przypowieści niż katastroficznemu widowisku, choć nie stroni od obrazów cielesnego rozpadu. Kameralna obsada i powolne tempo sprawiają, że seans wymaga skupienia i trafi raczej do dorosłych widzów szukających w animacji namysłu nad przemijaniem.