Sakura

Krótka etiuda bez fabuły, prowadzona przez parę motyli unoszących się nad wiosennym krajobrazem w porze kwitnienia wiśni. Ich lot spina kolejne obrazy: sylwetki gejsz, bawiące się szczeniaki i łódź płynącą rzeką, a całość bliższa jest poematowi wizualnemu niż opowieści. Ścieżkę dźwiękową stanowi Wezwanie do tańca Webera w opracowaniu Leopolda Stokowskiego, wykonane przez Orkiestrę Filadelfijską. Reżyser Kenzō Masaoka sięgnął po zdjęcia wielopłaszczyznowe i malarskie tła nawiązujące do malarstwa japońskiego; producentem był Sanae Yamamoto, a zdjęcia wykonał Kiyoji Nishikura. Film nie doczekał się regularnego pokazu, a oryginalny materiał uznano za zaginiony.

Pojedyncza etiuda kinowa o metrażu około ośmiu minut, ukończona w 1946 roku, zaliczana do gatunku fantasy i pozbawiona przypisanego studia. Przetrwała dzięki wznowieniom archiwalnym i trafiła do zestawu płytowego poświęconego Masaoce oraz jego grupie, obok tytułów takich jak Suteneko Tora-chan czy Shin Sarukani Gassen.