Summer Days with Coo

Kouichi Uehara, czwartoklasista z podmiejskiej dzielnicy Tokio, przynosi do domu dziwny kamień znaleziony przy drodze. Kamień okazuje się skamieniałym młodym kappą, który przespał pod ziemią trzysta lat. Chłopiec nazywa go Coo i przekonuje rodzinę, by został z nimi. Wielkie miasto nie jest jednak miejscem dla wodnego ducha z dawnej Japonii: Coo tęskni za swoimi, a gdy jego istnienie odkrywają media, dom Ueharów zamienia się w oblężoną twierdzę. W wakacje obaj ruszają na północ.

Kinowa opowieść z lata 2007 roku, licząca ponad dwie godziny — sto trzydzieści osiem minut — zrealizowana w Shin-Ei Animation na podstawie własnego scenariusza, a nie adaptacji. Miesza łagodną komedię rodzinną z dramatem i fantastyką rodem z podań o yokai, ale wątki wycinanych lasów, medialnej nagonki i przemocy w szkole prowadzone są całkiem serio. Spokojne tempo i długi metraż sprawiają, że ogląda się to raczej jak powieść niż jak bajkę, choć bohater ma dziesięć lat. Dobre na wspólny seans z młodszym widzem.