Tayutayu: Pure my heart

Zbiór krótkich humoresek rozgrywających się na marginesie fabuły „Tayutama -Kiss on my Deity-”. Główną atrakcją jest Azrael, wymyślona specjalnie na potrzeby dodatków zagadkowa istota przypominająca czarnego kota, z której po rozpruciu sypie się wata. W kolejnych odsłonach trafia ona pod młotek w automacie do wybijania kretów, przemawia ludzkim głosem, służy Ame-tarou w parodii ludowych bajek „Manga Nihon Tayutama Banashi”, a potem zmienia się w ceramicznego jenota.

Sześć miniaturek po około trzy minuty przygotowało studio SILVER LINK., odpowiedzialne także za serial telewizyjny nadawany wiosną 2009 roku. Każdy odcinek ma osobny zespół realizatorów — przy scenopisach obrazkowych pracowali między innymi Jun Fukuta i Shin’ichi Watanabe — a jako motyw końcowy wykorzystano „Kizuna no Uta”, w ostatniej części zastąpiony przez „Towa no Koi”. Etiudy dołączano jako materiał dodatkowy do kolejnych tomów DVD z serialem. To komediowe scenki sytuacyjne.