The Book of the Dead

Młoda arystokratka Iratsume przepisuje buddyjskie sutry, aż popada w trans i wyrusza do odległej świątyni, do której kobietom wstępu nie wolno. Tym krokiem porusza ducha straconego przed laty księcia Otsu. Zjawa bierze ją za jej przodkinię, która przyszła kiedyś przyglądać się egzekucji i której twarz była ostatnim obrazem, jaki książę zobaczył przed śmiercią. Odtąd wspomnienie tego oblicza nie pozwala mu zaznać spokoju, a spotkanie dwojga bohaterów rozpięte jest między modlitwą, snem i pamięcią.

Film trwa około siedemdziesięciu minut i miał premierę latem 2005 roku. Zrealizowano go techniką animacji poklatkowej z użyciem lalek, co nadaje opowieści surową, rzeźbiarską fakturę, dobrze pasującą do historycznego i religijnego tła. Jest to dramat z elementami nadprzyrodzonymi, osadzony w dawnej Japonii i prowadzony powolnym, medytacyjnym rytmem. Widz szukający dynamicznej akcji się zawiedzie; rzecz trafi raczej do miłośników animacji autorskiej i dawnych opowieści o duchach.