The Old Crocodile

Bardzo stary krokodyl, tak stary, że pamięta budowę piramid, cierpi na reumatyzm i nie potrafi już zdobyć pożywienia. Z rozpaczy postanawia zjeść własnego prawnuka. Choć tysiące lat życia zapewniały mu dotąd szacunek, rodzina uznaje, że trzeba go usunąć, a on, nie mogąc znieść upokorzenia, żegna się z Nilem i odchodzi. W drodze poznaje ośmiornicę, która łowi dla niego ryby i przyjmuje go jak przyjaciela. Gdy zapada noc, krokodyl nie wytrzymuje i zjada jedno z jej ramion, a potem wraca do tego co wieczór.

Trzynastominutowa etiuda filmowa z wiosny 2005 roku opowiada tę przypowieść w achromatycznej, pozbawionej barw oprawie, co wzmacnia jej surowy, baśniowo-okrutny ton. To dramat obsadzony zwierzęcymi bohaterami, w którym motyw pożerania bliskich potraktowano bez łagodzenia i bez morału podanego wprost. Krótka forma zostawia widza z niewygodnym pytaniem o granice przyjaźni i egoizmu. Rzecz dla dorosłego odbiorcy ceniącego animację autorską.