Yodaka no Hoshi

Bohaterem jest lelek, brzydki nocny ptak, którym pogardzają inne skrzydlate stworzenia. Gwiazdy trwają na niebie w odległym, niezmiennym porządku, nieosiągalnym dla istot przywiązanych do ziemi, bo przemiana w świetlisty punkt wymagałaby siły nie z tego świata. Doświadczone szykanami zwierzę potrafi jednak przekuć własne cierpienie w energię, która pozwala mu wznieść się coraz wyżej i wreszcie zapłonąć jako tytułowa gwiazda lelka.

Dziesięciominutowa etiuda z 2013 roku w reżyserii Ryu Kato powstała dla uczczenia ponad osiemdziesięciu lat obecności baśni Kenjiego Miyazawy w kulturze i opiera się na jego opowiadaniu o tym samym tytule. To krótka przypowieść o dojrzewaniu, wykluczeniu i tęsknocie za gwiazdami, w której motywy filozoficzne mieszają się z astronomiczną symboliką, a zwierzęcy bohater niesie w pełni ludzkie doświadczenie. Rzecz dla widzów ceniących literacką animację i refleksyjny, poważny ton.