Yuurei-sen

Widmowy okręt z martwą załogą i postrzępionymi żaglami budzi się do życia i napada na spokojny statek wiozący elegancko ubranych pasażerów oraz figurę Buddy. Upiorni korsarze wycinają w pień marynarzy i podróżnych, po czym odpływają. Duchy pomordowanych wracają jednak jako białe zjawy i biorą odwet: nękają piratów wirującymi smugami, tupiącymi stopami i uderzeniami dłoni, aż ci znów zmieniają się w trupy. Nie pada tu ani jedno słowo, opowieść niesie muzyka Kōzaburō Hiraia z bezsłownym chórem, smyczkami i perkusją.

Jedenastominutowa etiuda kinowa z 1956 roku, napisana i wyreżyserowana przez Noburō Ōfujiego, pioniera japońskiej animacji wycinankowej. Powstała techniką sylwetkową, w której barwny celofan buduje kolejne plany obrazu, a scena zemsty wykorzystuje eksperymentalne nakładanie na kadr rysowanych kształtów i linii. Przy tytule nie figuruje żadne studio. Gatunkowo to opowieść nadprzyrodzona, rozpowszechniana jako samodzielny film krótkometrażowy.