Sea Roar

W rybackiej wiosce odbywa się kremacja wysłużonej łodzi przeznaczonej na złom. Stare kutry u kresu swojego istnienia śnią o rybach z głębin przemykających wąskimi uliczkami, o rybakach ciągnących sieci i o płaczącej zjawie małej dziewczyny. Kolejne obrazy nadchodzą i cofają się jak fale uderzające o brzeg, wciągając widza w stan przypominający sen na jawie.

Trzydziestominutowa krótka forma kinowa z 1988 roku powstała jako historia oryginalna i zaliczana jest do kina psychologicznego, a wśród wymienianych motywów są statki. Ta poetycka opowieść zyskała uznanie o międzynarodowym zasięgu, począwszy od międzynarodowego festiwalu filmów krótkometrażowych w Oberhausen. Za granicą znana jest pod tytułem Sea Roar.