Zan Sayonara Zetsubou Sensei Bangaichi

Zbiór satyrycznych skeczów z klasą skrajnie pesymistycznego nauczyciela Nozomu Itoshikiego. Jeden z segmentów obraca się wokół defibrylatora przywracającego do życia rzeczy dawno przebrzmiałe: mody sprzed dekad i pogrzebane idee wracają niczym zombie. Inny żartuje z łatwości, z jaką japońska widownia daje się porwać kolejnym zbiorowym fascynacjom, wymieniając głośne tytuły pokroju Ponyo czy Hetalii. Osobna część dotyczy łagodzących omówień zastępujących nieprzyjemne pojęcia — Kiri Komori szuka wtedy słów jeszcze ostrzejszych.

Dwuodcinkowy OAD studia Shaft, zrealizowany przez ekipę trzeciego sezonu telewizyjnego. Każda część trwa około 27 minut i ukazała się przy limitowanym wydaniu mangi Kōjiego Kumety: pierwsza z tomem 19 w listopadzie 2009 roku, druga z tomem 20 w lutym 2010. Płyty tłoczono na zamówienie, a cenę 3470 jenów dobrano jako kalambur od słowa sayonara. Gatunkowo to komedia obyczajowa złożona z krótkich, luźno powiązanych scenek gęsto naszpikowanych aluzjami.